Osmanlı yargı sisteminde gayrimüslim ruhanî liderlerin uyuşmazlık çözüm yetkisi ve günümüz arabuluculuk kurumuyla mukayesesi

Basit Öğe Kaydı
dc.authorid0000-0001-9689-1693
dc.authorid0000-0001-9859-4895
dc.contributor.authorKenanoğlu, Mustafa Macit
dc.contributor.authorÖzekes, Muhammet
dc.date.accessioned2024-09-26T08:35:12Z
dc.date.available2024-09-26T08:35:12Z
dc.date.issued2023
dc.departmentTAÜ, Hukuk Fakültesi, Kamu Hukuku Bölümüen_US
dc.description.abstractOsmanlı İmparatorluğu, farklı coğrafyalarda, farklı kültür ve inanışları içeren toplulukları yüzyıllar boyunca yönetmiş bir devletti. Bu yönetim tarzı kendi hukuk sistemini de üretmiş ve geliştirmiştir. Osmanlı Devleti’nde, özellikle Müslümanlar dışındaki diğer din mensuplarına ve kurumlarına çok geniş bir hukukî otonomi verildiği, kendi hukuklarını uyguladıkları şeklinde abartılı ve yanlış bir bilgi de mevcuttur. Bu da çok hukukluluk olarak ifade edilmektedir. Oysa Osmanlı Devleti kendi hukukunu önemli ölçüde Ülkenin her yerinde ve her kesiminde uygulayan yeknesak bir yapıya ve kurumlara sahipti. Devlet egemenliğinin mutlak oluşu, mülkîlik ve kanunların genelliği prensibi burada önem taşımaktadır. Asıl yargısal yetki (kaza), devletin farklı kademelerdeki yargı organlarına aitti. Sadece gayrimüslim ruhanî kurum ve liderlere belirli ve sınırlı özel hukuk alanlarında (esasen aile ve kişiler hukuku) uyuşmazlıkların çözümü yetkisi tanınmıştı. İlgili belgeler incelendiğinde, bu uyuşmazlık yetkisinin aslında gerçek bir yargısal bir yetki olmadığı, bunun uyuşmazlıkları sulh yoluyla çözme yetkisi olduğu görülmektedir. Nitekim bu kişilerin atanması sırasında kendilerine verilen yetki belgelerinde de (ferman ve beratlarda) bu açıkça görülmektedir. Bu yetkinin bugünkü anlamda aslında kurumsal ve resmî arabuluculuğa yakın olduğu söylenebilir. Bu çalışmada, gayrimüslim ruhanî liderlere tanınan uyuşmazlık çözüm yetkisinin kapsamı, günümüzle ve arabuluculuk kurumuyla karşılaştırması yapılmaktadır.
dc.description.abstractThe Ottoman Empire was a country that included different cultures and beliefs in a wide geography and governed these communities for centuries. This style of government has produced and developed a legal system that can manage differences peacefully. In the literature on the subject, it is frequently and commonly but exaggeratedly and falsely expressed that non-Muslim religious groups were given a wide range of legal autonomy in the Ottoman Empire, and they were able to develop their own laws. This is also referred to as legal pluralism. Namely, it is claimed that every non-muslim religious communities has a right to practice their own laws and religious rules without restriction. However, the Ottoman Empire had a uniform structure and institutions that applied its own law to a significant extent in every part of the country and on every religious community. The absoluteness of state sovereignty, the principle of territoriality and the principle of generality of laws were the basic and indispensable principles of the Ottoman legal system. The actual judicial authority belonged to the judicial bodies at different levels of the state. Only non-Muslim spiritual institutions and leaders were granted the authority to resolve disputes in certain and limited areas of private law (marriage and divorce proceedings). When the relevant documents are examined, it is seen that this dispute resolution authority is not a real judicial authority, but rather the authority to resolve disputes amicably. As a matter of fact, this is clearly seen in the authorization documents (edicts and charters) given to non-Muslim community leaders (patriarchs and bishops) during their appointment. It can be said that this authority is actually close to institutional and official mediation in today's sense. In this study, the scope of the dispute resolution authority granted to non-Muslim spiritual leaders is compared with today's mediation institution.
dc.identifier.citationKenanoğlu, M. M., Özekes, M. (2023). Osmanlı Yargı Sisteminde Gayrimüslim Ruhanî Liderlerin Uyuşmazlık Çözüm Yetkisi ve Günümüz Arabuluculuk Kurumuyla Mukayesesi. Türk-Alman Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 5(2), 1007-1035.
dc.identifier.endpage1035en_US
dc.identifier.issue2en_US
dc.identifier.startpage1007en_US
dc.identifier.trdizinid1217524
dc.identifier.urihttps://hdl.handle.net/20.500.12846/1361
dc.identifier.volume5en_US
dc.indekslendigikaynakTR-Dizin
dc.language.isotr
dc.relation.ispartofTürk-Alman Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi
dc.relation.publicationcategoryMakale - Ulusal Hakemli Dergi - Kurum Öğretim Elemanı
dc.rightsinfo:eu-repo/semantics/openAccess
dc.subjectOttoman judicial systemen_US
dc.subjectJurisdiction of non-Muslim religious leadersen_US
dc.subjectMediationen_US
dc.subjectAlternative dispute resolutionen_US
dc.subjectDispute resolutionen_US
dc.subjectOsmanlı yargı sistemien_US
dc.subjectGayrimüslim ruhani liderlerin yargı yetkisien_US
dc.subjectArabuluculuken_US
dc.subjectAlternatif uyuşmazlık çözümüen_US
dc.subjectUyuşmazlık çözümüen_US
dc.titleOsmanlı yargı sisteminde gayrimüslim ruhanî liderlerin uyuşmazlık çözüm yetkisi ve günümüz arabuluculuk kurumuyla mukayesesi
dc.title.alternativeDie befugnis nicht-muslimischer geistlicher führer zur beilegung von streitigkeiten im Osmanischen rechtssystem sowie deren vergleich zur mediation
dc.typeArticle

Dosyalar

Orijinal paket
Listeleniyor 1 - 1 / 1
Küçük Resim
İsim:
Osmanl__ Yarg__ Sisteminde Gayrim__slim Ruhan__ Liderlerin Uyu__mazl__k ____z__m Yetkisi ve G__n__m__z Arabuluculuk Kurumuyla Mukayesesi[#1411619]-3627682.pdf
Boyut:
784.86 KB
Biçim:
Adobe Portable Document Format
Açıklama:
Makale Dosyası
İndir
Lisans paketi
Listeleniyor 1 - 1 / 1
[ X ]
İsim:
license.txt
Boyut:
1.44 KB
Biçim:
Item-specific license agreed upon to submission
Açıklama:
İndir

Koleksiyon

Kamu Hukuku Bölümü Koleksiyonu
TR-Dizin İndeksli Yayınlar Koleksiyonu