Alt bölgesel balıkçılık komisyonu tarafından Birleşmiş Milletler deniz hukuku mahkemesine iletilen danışma görüşü talebi

“Uluslararası Balıkçılık Hukuku”, denizlerdeki balık stoklarının sürdürülebilir yönetimi ve korunumu amacıyla giderek daha fazla önem kazanan bir alan olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu alanın sınırlarının belirlenmesi noktasında, özellikle uluslararası bölgesel balıkçılık yönetim örgütleri (Regional Fisheries Management Organisations, “RFMO”) ve uluslararası bölgesel balıkçılık danışma organları (Regional Fishery Advisory Bodies,“RFAB”) önemli bir rol üstlenmektedir. Bu oluşumlar, balık stoklarının korunması, yasa dışı, bildirilmemiş ve düzenlenmemiş (Illegal, unreported and unregulated, “IUU”) balıkçılıkla mücadele edilmesi ile ilgili olarak önemli düzenlemeler gerçekleştirmektedir. Günümüzde açık deniz alanları, balık avlama serbestisi ile ilgili olarak, genellikle coğrafi açıdan kıyıdaş olan ve ilgili açık deniz alanına erişimi olan devletlerin katılımıyla özellikle uluslararası bölgesel balıkçılık yönetim örgütleri ve organları aracılığıyla paylaşılmıştır. Öyle ki bu örgütler, Uluslararası Deniz Hukuku Mahkemesini de uluslararası balıkçılık hukuku alanıyla ilgili konularda daha işlevsel bir hale getirmektedir. Bu konuda, Alt Bölgesel Balıkçılık Komisyonu (Subregional Fisheries Commission, “SRFC”) önemli bir örnektir. SRFC, 1985 tarihinde kurulmuş olan “Bölgesel Balıkçılık Danışma Organı” niteliğinde bir kuruluştur. “2012 tarihli Alt-Bölgesel Balıkçılık Komisyonu Üye Devletlerinin Yetkisi Altındaki Deniz Alanlarında Deniz Kaynaklarına Erişim ve Kullanım için Asgari Koşulların Belirlenmesi Sözleşmesi” içerisinde yer alan 33. madde uyarınca, Komisyon Daimî Sekreterine, belirli konularda görüş almak üzere Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Mahkemesine başvurma yetkisi veren bir karar kabul edilmiştir. Bu yetki ile birlikte, Uluslararası Deniz Hukuku Mahkemesine temel bazı sorular yöneltilerek balık avlama serbestisi kapsamında bayrak devletinin sorumluluklarına ilişkin muğlak sınırların belirginleştirilmesi gerektiği ifade edilmiştir. Birleşmiş Milletler Deniz Hukuku Mahkemesi, kendisine yöneltilen soruları, 2 Nisan 2015 tarihinde verdiği bir kararla cevaplamıştır. Mahkeme genel olarak; bayrak devletinin balık avlama serbestisi ile ilgili sorumluluklarının belirli açılardan sınırlı olduğunu, uluslararası örgütlerin dahil olduğu süreçlerde de bayrak devletinin sorumluluklarının farklı ele alınması gerektiğini, bayrak devletlerinin “alt bölgesel, bölgesel ya da küresel anlamda yetkili kılınan uluslararası örgüt ve organlarla” iş birliği içerisinde olma yükümlülüğü bulunduğunu vurgulamıştır. İlgili karar, balık avlama serbestisi çerçevesinde bayrak devletlerinin sorumlulukları açısından günümüz şartlarının yeniden düşünülmesi gerektiğini ortaya koymuştur ve bu nedenle önemlidir. Bu tebliğde, Uluslararası Balıkçılık Hukukunun tarihsel gelişimi ve günümüzdeki durumu, ilgili danışma görüşü talebi örneği üzerinden değerlendirilecektir. Böylece, Uluslararası Balıkçılık Hukuku alanının günümüzdeki artan önemi vurgulanarak Türkiye Cumhuriyeti açısından da daha çok ele alınması gereken bir alan olduğu ifade edilecektir.

“International Fisheries Law” is an increasingly important area for the sustainable management and conservation of marine fish stocks. At the point of determining the boundaries of this area, especially international regional fisheries management organizations (Regional Fisheries Management Organizations, “RFMO”) and international regional fishery advisory bodies (Regional Fishery Advisory Bodies, “RFAB”) play an important role. These bodies make important arrangements to protect fish stocks and combat illegal, unreported and unregulated (“IUU”) fishing. Today, high seas areas are shared in relation to freedom to fish, often through international regional fisheries management organizations and bodies, in particular through the participation of states that are geographically riparian and have access to the relevant high seas area. In fact, these organizations also make the International Tribunal for the Law of the Sea more functional in matters of international fisheries law. The Subregional Fisheries Commission (SRFC) is an important example in this regard. The SRFC is the “Regional Fisheries Consultative Body” established in 1985. Pursuant to Article 33 of the “Convention on Minimum Conditions for the Access to and Utilization of Marine Resources in the Maritime Areas Under the Jurisdiction of the Member States of the Subregional Fisheries Commission 2012”, a resolution was adopted authorizing the Permanent Secretary of the Commission to apply to the United Nations Tribunal on the Law of the Sea for an opinion on certain issues. With this authorization, some fundamental questions were posed to the International Tribunal for the Law of the Sea to clarify the vague boundaries of the flag State's responsibilities under the freedom to fish. The United Nations Tribunal on the Law of the Sea answered the questions posed to it with a decision dated April 2, 2015. In general, the Court emphasized that the responsibilities of the flag state in relation to freedom of fishing are limited in certain respects, that the responsibilities of the flag state should be handled differently in processes involving international organizations, and that flag states have an obligation to cooperate with “subregional, regional or globally competent international organizations and bodies”. The relevant decision has revealed that today's conditions should be rethought in terms of the responsibilities of flag States within the framework of freedom of fishing and is therefore important. In this communiqué, the historical development and current status of International Fisheries Law will be evaluated through the example of the relevant request for advisory opinion. Thus, the increasing importance of the field of International Fisheries Law will be emphasized and it will be stated that it is an area that needs to be addressed more from the perspective of the Republic of Turkey.